بررسی مسائل شرعی

 ساب النبی یا یکی از ائمه اطهار مهدور الدم است ولی حکم به کفر او به صورت مطلق مشکل است.

اگر در سجده اول مهر به پیشانی بچسبد جدا کردن آن  برای سجده دوم لازم نیست  هر چند احوط است و اکثرا این احنیاط را واجب دانسته اند .

کسی که قائل به وحدت وجود است هر چند قول و فکر باطلی دارد ولی کافر و نجس نیست

کسانی که قائل باشند خدا جسم است مسلمان و پاک هستند مگر اینکه توجه به توالی فاسد قول خود باشند که منجر به عدم خدا بودن خدا می شود یعنی حادث بودن و فانی شدن خدا

طبق نظر مشهور ناصبی یعنی کسی که با ائمه دشمن با شد نجس است .

 خوارج اگر علاوه بر خروج ناصبی هم باشند حکم ناصبی را دارند و الا دلیلی بر نجاست آنها وجود ندارد.

 غلاه اگر حضرت امیر یا یکی از ائمه را خدا بدانند و یا معتقد باشند خدا امور خاص خود را به آنها تفویض کرده است کافر و نجس می باشند .

الف ) در ایه شریفه لا تقربوا الصلوه ظاهرا  الصلوه در دو معنی استعمال شده است اول به معنی نماز و ذوم به معنی مسجد

دیه جنایت بر مغز مساوی دیه منافعی است که در اثر آن جنایت از بین می رود

الف ) وتیره باید نشسته خوانده شود.

ب ) اگر کسی هم قائل باشد که می توان ایستاده خواند  باید دو رکعت خواند .

اگر موجب بعد از ایجاب و و قبل از قبول طرف مقابل پشیمان شود حق عدول از ایجاب را ندارد

متعلق نذر بر خلاف مشهور ، لازم نیست قبل از نذر مستحب یا واجب باشد بلکه می تواند امر مباح هم باشد و لو رجحان در آن نباشد .

در معنی صلوه الوسطی اختلاف شده است و مشهور بین شیعه نماز ظهر است ولی قول به نماز صبح خالی از قوت نیست.

در استحاضه صغیره بنا بر احتیاط برای هر کاری که مشروط به طهارت است یک وضوء لازم است .

الف ) استخاره به معنی طلب خیر از خدا همراه با نماز آن بهترین روش است .

ب )  استخاره با قران یا تسبیح که متداول است تنها در موارد خاص و ضروری وارد شده است .

الف ) تسبیح به معنی منزه دانستن خدای سبحان از هر نقصی است .

ب ) در ذکر رکوع و سجود حتما نباید تسبیح گفت و می توان به هر ذکری اکتفاء کرد .